"Τον αράπη κι αν τον πλένεις, το σαπούνι σου χαλάς"

Η παροιμία διδάσκει, κατά τον Ν. Πολίτη, «ότι ματαιοπονεί ο επιχειρών να διορθώσει τον φύσει πονηρό, ή να διδάξει τον ανεπίδεκτο μαθήσεως, ή ο ευεργετών αχάριστο». Η παροιμία συνοψίζει αρχαίο αισώπειο μύθο, σύμφωνα με τον οποίο ο κύριος ενός Αιθίοπα, νομίζοντας πως ο δούλος του είναι μαύρος από την απλυσιά, προσπαθούσε επίμονα πλένοντας τον να τον καθαρίσει. Ο Λουκιανός παραδίδει και την παροιμιώδη σχετική φράση: Αιθίοπα σμήχειν = (από αμάθεια) πλένω Αιθίοπα, για να τον κάνω λευκό. Αξιομνημόνευτη η διάδοση της παροιμίας και στην Ασία, όπου, βέβαια, δεν γίνεται λόγος για αράπη, αλλά για μαύρη αρκούδα, κουρούνα ή κάρβουνο.




Ευφροσύνη Γουδή

« φασούλι φασούλι γεμίζει το σακούλι»

Η ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΣΗΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΖΟΥΜΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΓΙΑ ΑΓΟΡΕΣ Η ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΑ ΑΝΑΓΚΗ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΟΚΥΨΕΙ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΟΤΑΝ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ,ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΟΤΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΟΥΜΕ ΧΡΗΜΑΤΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ. ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΤΟΝΙΖΕΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΥΠΟΜΟΝΟΙ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΤΑ ΠΕΤΥΧΟΥΜΕ ΟΛΑ ΓΡΗΓΟΡΑ, ΑΛΛΑ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΝΑ ΚΤΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΜΑΣ. ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΦΤΑΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΑΛΛΟ ΑΚΡΟ. ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΕΝΩ ΕΧΟΥΝ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΖΟΥΝ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΤΣΙΓΚΟΥΝΙΑΣ ΤΟΥΣ. ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΚΑΛΑ. ΤΙ ΑΞΙΑ ΕΧΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΧΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΖΕΙ ΚΑΛΑ. ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΜΩΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΟΥ ΓΕΜΙΖΟΥΝ ΤΟ ΣΑΚΟΥΛΙ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΗ ΜΙΑ Η ΜΑΛΛΟΝ ΠΟΛΛΑ ΣΑΚΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗ ΓΕΝΙΑ ΤΟΥΣ. ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ "ΛΑΜΟΓΙΑ" ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΤΑΧΡΑΣΤΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΜΟΝΟ ΘΥΜΟ ΚΑΙ ΑΗΔΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΝΙΩΘΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΘΩΣ ΜΕ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΑ ΕΧΕΙ ΒΟΥΛΙΑΞΕΙ Η ΧΩΡΑ!!




Θοδωρής Γεωργιάδης

«ένα, αλλά λέοντα!»

Η παροιμία «ένα άλλο λέοντα» θέλει να μας δείξει ότι δε χρειάζεται κανείς να απευθύνεται σε πολλούς ανθρώπους για να πετύχει το στόχο του αλλά σε ένα και καλό। Μπορεί αυτός να είναι ένας, αλλά είναι ο πιο κατάλληλος, ο πιο δυνατός, όπως το λιοντάρι που είναι ο βασιλιάς των ζώων. Μπορεί να είναι ένα αλλά είναι τόσο μεγάλο και δυνατό, στη δύναμη και στο μέγεθος ώστε πολλά ζώα μαζί να μη μπορούν να τα βγάλουν πέρα μαζί του. Τι να τους κάνεις τους πολλούς δειλούς, όταν χρειάζεσαι μαχητές που σα λιοντάρια θα ριχτούν στον αγώνα. Ο Λεωνίδας είχε λίγους, αλλά λιοντάρια που δε λύγισαν απέναντι σε πολλαπλάσιους εχθρούς.

Κωνσταντίνος Αργυριάδης Α1

«Ο λόγος σου με χόρτασε και το ψωμί σου φάε»

Με την παροιμία «ο λόγος σου με χόρτασε και το ψωμί σου φάε» εννοούμε ότι πολλές φορές λέμε λόγια τα οποία είναι ευχάριστα για τους άλλους και ικανοποιούνται μόνο που τα ακούν. Δεν περιμένουν να δουν και την πράξη γιατί είναι ευχαριστημένοι μόνο με τα λόγια που λένε. Έτσι περιορίζονται μόνο στον προφορικό λόγο χωρίς να δίνουν καμία εντελώς βαρύτητα στην πράξη. Πρέπει λοιπόν πάντα να εκτιμάμε τις καλές προθέσεις και την καλή διάθεση. Πρέπει ακόμη να τονιστεί ότι αυτός που λέει αυτή την παροιμία δεν είναι ακατάδεκτος, αλλά ικανοποιείται μόνο και μόνο από τη χειρονονμία. Αλλωστε πολλές φορές δοκιμάζουμε και τους άλλουςμέσα από τις ανάγκες μας και από το πώς εκείνοι μας αντιμετωπίζουν.

Γεωργία Γρέψιου

«Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα

Όπως λοιπόν όταν χτυπάς την πόρτα ενός κουφού ο οποίος δεν ακούει καθόλου, όσο δυνατά και να χτυπήσεις, ακόμα και σαν βροντή, η οποία χαρακτηρίζεται για τον ισχυρό θόρυβο που κάνει, μην περιμένεις να σου ανοίξει την πόρτα αφού δεν υπάρχει περίπτωση να ακούσει κάποιον θόρυβο.
Έτσι λοιπόν θα μπορούσαμε να παρομοιάσουμε την κώφωση του κωφού, με τον άνθρωπο ο όποιος όχι απλός δεν πρόκειται να δώσει έστω και λίγο σημασία σε αυτά που θα τον συμβουλεύσεις, αλλά θα κάνει και το αντίθετο.
Φυσικά αυτό δεν θα γίνει μόνο μία φορά. Γι' αυτό άλλωστε η παροιμία λέει «όσο θέλεις βρόντα», δηλαδή όσες φορές και να το επαναλάβεις αυτός θα κάνει και θα ξανακάνει το ίδιο λάθος.


Τζιόμαλλου Ευαγγελία

" Φοβοῦ τούς Δαναούς καί δῶρα φέροντας! "

Η παροιμιακή φράση «Φοβοῦ τούς Δαναούς καί δῶρα φέροντας!», ειπώθηκε πρώτη φορά από τον Λαοκόoντα όταν αντίκρισε τον Δούρειο Ίππο. Οι Τρώες όμως αψήφησαν τη συμβουλή του Λαοκόοντα, ξεγελασμένοι από τον Σίνωνα. Οργισμένος τότε ο Λαοκόων πέταξε το ακόντιό του στο ξύλινο άλογο. Εκείνη την ώρα ο θεός Ποσειδώνας, επειδή υποστήριζε τους Έλληνες, έστειλε δύο θαλάσσια φίδια και έπνιξαν τον Λαοκόοντα και τους γιούς του. Η έννοια της φράσης αυτής μέχρι σήμερα είναι η ίδια και χρησιμοποιείται όταν μας προσφέρει κάποιος - που δε φημίζεται για τη γενναιοδωρία του ή που δεν μας έχει συνηθίσει σε κάτι τέτοιο - ένα δώρο ή κάτι άλλο για να μας καλοπιάσει και σύμφωνα με αυτή, θα πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί γιατί μπορεί να υπάρχει υστερόβουλη διάθεση ή σκοτεινοί στόχοι.





Βασιλική Γενίτζελη

"Αργία μήτηρ πάσης κακίας"

Η έκφραση «αργία μήτηρ πάσης κακίας» δηλώνει ότι από την απραξία και την τεμπελιά προέρχονται πολλά δεινά. Με ανάλογο τρόπο και σήμερα χρησιμοποιείται η έκφραση αυτή για την τεμπελιά και τον τεμπέλη άνθρωπο, ο οποίος δεν πετυχαίνει τίποτα στη ζωή του, αλλά μόνο κακό κάνει στους άλλους, αφού δεν ασχολείται με κάτι δημιουργικό, παρά μηχανεύεται ανόητα πράγματα προκειμένου να διασκεδάσει την πλήξη και την ανία του. Δεν διοχετεύει την ενεργητικότητά στο χώρο της εργασίας του και εκτονώνεται συνήθως με ανόητες και επικίνδυνες εκδηλώσεις.
Σε αντίθεση ο εργατικός προσπαθεί και δουλεύει πάντα με αποτέλεσμα να τον θαυμάζουν όλοι। Ένα παράδειγμα αφορά τον εργατικό μαθητή ο οποίος μελετά και πάντα μαθαίνει , πετυχαίνοντας τους στόχους του σε αντίθεση με τον τεμπέλη που, επειδή δεν διαβάζει και δεν ασχολείται ενεργά με τη μάθηση, κάνει συνήθως αισθητή την παρουσία του με φασαρία, ένταση και ό,τι άλλο του έρθει στο νου, παρακωλύοντας έτσι το μάθημα. Αναμφισβήτητα, λοιπόν, από την απραξία και την τεμπελιά προέρχονται πολλά δεινά.

Γούλα Ανδρεάνα

«